رقابت شاسی بلندهای سوپر لوکس، کدام یک بهتر است؟

راحتی، کاربردپذیری و تطابق پذیربودن با کاربری‌های گوناگون، ویژگی‌های اصلی شاسی بلندهاست ولی برای برخی‌ها، بخش Sport واژه SUV که خلاصهٔ Sport Utility Vehicle می‌باشد، خیلی جدی گرفته‌شده و این‌طور می‌شود که یک شاسی‌بلند آفرود کارآمد، مبدل می‌گردد به هیولایی که دوست دارد ادای خودروهای اسپرت را در بیاورد.

به گزارش <<۱۶۱۶>>، ۳ خودرو حاضر در این رقابت، شاید همگی در شکوه یک شاسی‌بلند لوکس متولد شده باشند اما تحت نظر تیونرهای خانگی برند خود، حالت هیولاهای بی‌رحمی را به خود گرفته‌اند که بیشتر به درد تمرین هیجان در پیست می‌خورند تا تفریح آخر هفته در کوه و جنگل. باتجربه‌ترینِ این سه‌گانه شاسی‌بلندهای لوکس اسپرت، کاین توربو S پورشه می‌باشد که سال‌ها در این بازی حاضر بوده است. پورشه این شاسی بلند عملکرد محورش را برای مدل ۲۰۱۶، به‌روز کرده که این به‌روزرسانی شامل بالا بردن هرچند جزئی قدرت هم می‌شد. X5 M هم یکی از ارشدهای رده شاسی بلندهای عملکردمحور است و در نسل جدید، قوی‌تر و پُرشکوه‌تر از هر زمان دیگری، آماده مبارزه شده است. در مقابل این دو آلمانی امتحان پس داده، تازه کاری از بریتانیا قد علم کرده. با یک موتور V8 مجهز به سوپرشارژر، تنظیمات اسپرت فنربندی و تایرهای عملکردمحور، Range Rover Sport SVR به طور مشخص سخت‌افزار لازم را دارد اما آیا اینها کافی هستند برای شکست دادن سوپر شاسی بلندهای BMW و پورشه؟ اینجا نبرد بر سر حکمرانی قلمرو شاسی بلندهای لوکس عملکردمحور می‌باشد.

رقابت شاسی بلندهای سوپر لوکس، کدام یک بهتر است؟

جایگاه اول:

در بین ۳ خودرو حاضر در این رقابت، X5 M حداکثر تمرکز را روی اسپرت بودن داشته. برخلاف رنج‌روور و کاین، هیچ حالت سواری آفرودی برای این BMW در نظر گرفته نشده اگر چه منطقی هم می‌باشد چراکه هیچ فردی با این دیوِ وحشی و آدرنالین‌سازِ باواریا به کوه و جنگل نمی‌زند. این خودرو همچنین تنها خودرو این رقابت می‌باشد که مانند خودروهای اسپرت حقیقی، سوار بر رینگ و لاستیک‌هایی در اندازه‌های گوناگون در محور جلو و عقب است (چرخ‌های ۲۰ اینچی با تایرهایی به پهنای ۲۸۵ میلی‌متر در محور جلو و چرخ‌های ۲۱ اینچی با تایرهایی به پهنای ۳۲۵ میلی‌متر در محور عقب). پُشت این چهره ترس برانگیز و درنده‌خو، یک موتور V8 تویین‌ توربو ۴٫۴ لیتری با ۵۶۷ اسب‌بخار قدرت در تپش است که قدرت تولید حداکثر گشتاوری برابر با ۷۵۰ نیوتن‌متر را دارا می‌باشد. این اندازه‌ها به قدرت و گشتاور کاین توربو S نمی‌رسند و اگر ۱۵۰ کیلوگرم وزن بیشتر X5 M را هم اضافه کنیم، مشخص است که نمی‌تواند در مسیر مستقیم پا به پای ساخته پورشه تاخت وتاز کند اما با این وجود هم صفر تا ۱۰۰ را در ۴٫۲ ثانیه تخته می‌کند. در واقع تنها ۰٫۱ ثانیه کُندتر از کاین توربو S است و ۰٫۵ ثانیه زودتر از رِنج‌روور اسپرت SVR به تندی ۱۰۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد. مانند کاین، تا سرعت گرفتن توربوشارژرها کمی تأخیر در اوج گرفتن قدرت وجود دارد اما به محض رفع شدن این وقفه، جاده مطیع قدرت و خروش این شاسی‌بلند بزرگ ‌هیکل BMW می‌گردد. پیشرانه X5 M در مقایسه با ۲ رقیب دیگر، طنین ضعیف‌تری دارد که قسمتی از آن به دلیل داشتن پیشرانه کم‌ حجم‌تر و همچنین، به خاطر اروپایی‌تر بودن نُت‌های اگزوز است که زمان دنده عوض کردن در دورهای بالا، با ضرباهنگ‌های بَم‌تری همراه می‌گردد و برخلاف SVR و توربو S، خبری از دکمه تنظیم صدای اگزوز در X5 M نیست و فقط گاز خوردن‌های پر فشار قادر است صدای این V8 توربو را باز کند. در غیر این صورت، این پیشرانه کم‌ صداترین پیشرانه این مقایسه محسوب می‌گردد. در بین ۳ گیربکس ۸ سرعته اتومات خودروهای حاضر در این رقابت، گیربکس BMW برترین گیربکس گروه است. در حالت اسپرت+، این مجموعه، کارکردی خیلی نزدیک به یک پیکربندی دوکلاچ دارد. در سواری گرفتن‌های معمولی، عملکرد این مجموعه شاید به خوبی گیربکس کاین نباشد اما زیر فشار و در سواری‌های هجومی، عملکردی بی مانند دارد.

رقابت شاسی بلندهای سوپر لوکس، کدام یک بهتر است؟

X5 M بیشتر از ۲ خودرو دیگر این رقابت اجازه سفارشی کردن تنظیمات مکانیکی را به راننده می‌دهد. سرعت عمل گیربکس، جواب دهی پدال گاز، نرمی فرمان، استحکام فنربندی و دخالت سیستم کنترل پایداری، همگی به دلخواه راننده قابل تنظیم می‌باشند. و تنظیمات دلخواه با دکمه‌های M1 و M2 تعبیه شده روی فرمان، قابل ذخیره می‌باشند. صحبت فرمان شد، بد نیست به این هم اشاره کنیم که X5 M بهترین سیستم فرمان این رقابت را دارد، با احساسی خوب و خوش‌دست. در حالت اسپرت+، X5 M دارای محکم‌ترین فرمان است اما بازخورد و احساس فرمان کاین کمی بالاتر است. در کل نیز X5 M پاسخگویی هندلینگ کاین را ندارد اما اینجا بحث بر سر فرق‌های خیلی کم و قابل اغماضی است که در مقابل تفاوت قیمت چشمگیر این دو، حتی به نظر هم نمی‌آیند. کیفیت سواری X5 M به خوبی کاین توربو S نیست، دلیل آن هم می‌تواند چرخ‌های عقب بسیار پهنی باشد که روی آنها درحرکت است. کاراکتر رانندگی این BMW نیز بیشتر نزدیک به یک کراس‌اوور است تا یک شاسی بلند، در واقع جایی مابین تجربه شاسی بلند مانند رانندگی با رِنج‌وور و احساس سواری مانندی که کاین دارد. X5 M توان دستیابی به سرعت‌های بالایی را نیز دارد و بدون تلاش می‌تواند از محدوده سرعت‌های مُجاز بگذرد. برخی‌ها ممکن است ترکیب رنگ‌ها، طرح‌ها و مواد داخلی X5 M را کمی بیش از حد شلوغ بدانند اما بعضی‌ها هم این کُلاژ را یک اثر هنری تلقی می‌کنند. صندلی‌های جلو این BMW، راحت‌ترین نشیمن را در مقایسه با رِنج‌روور و کاین دارند، صفحه نمایش پهن و HUD رنگی (سیستم نمایش داده‌های مهم روی شیشه جلو) هم از ویژگی‌های دوست‌داشتنی کابین X5 M می‌باشند. همچنین نباید جای بار این BMW که جادارترین فضا در مقایسه با دو خودرو دیگر است، فراموش گردد اما مشکل این است که مکانیسم دو قسمتی بازشو درب قسمت بار، باب سلیقهٔ همه نیست.

BMW X5 M از نظر قدرت عملکردی، تقریباً پا به پای کاین توربو S می‌تازد اما به بهایی به‌مراتب کمتر. درست است که قیمت قطعی شده ۱۰۹٫۰۹۵ دلاری X5 M حاضر در این رقابت هم بهای کمی نیست، اما در مقایسه با برچسب قیمت ۱۷۹٫۲۱۵ دلاری ساخته پُرشکوه پورشه، خرید فوق العاده به‌صرفه‌تری است. پس اگر در این قلمرو شاسی بلندهای اسپرت بالای هزار دلار، پول اولویت نخست باشد، سخت می‌شود حریفی برای ارزش بالای X5 M در ازای مبلغ پرداختی بود.

رقابت شاسی بلندهای سوپر لوکس، کدام یک بهتر است؟

جایگاه دوم:

تنها ۴٫۱ ثانیه تا تندی ۱۰۰ کیلومتر در ساعت فاصله دارد و قادر است تا ۲۸۴ کیلومتر در ساعت سرعت بگیرد؛ کاین توربو S واقعاً سریع است، سریع‌تر از هر خودرو دیگری در این رقابت. وقتی خودرویی بالاترین توان و گشتاور و پایین‌ترین وزن خالص را در یک گروه دارد، همین اتفاق هم می‌افتد. قلب تپنده این هیولا، یک موتور V8 ۴٫۸ لیتری تویین‌توربو ۵۷۰ اسب بخاری با بالاترین گشتاوری برابر با ۸۰۰ نیوتن‌متر است که مانند دو رقیب دیگر، به یک گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک وصل است. این موتور ویرانگر نیز طنین مشخص یک V8 را دارد و با فشار دادن دکمه تقویت صدای اگزوز، پُرطنین‌تر از X5 M است اما با این وجود، حتی نزدیک به غرش‌های ترسناک SVR هم نیست. البته در کل باید گفت صدای مطلوب‌تری برای این کلاس دارد؛ صدایی که هنگام شُل کردن پدال گاز، خِر خِرهای گوشنوازی نیز با نُت‌هایش همراه می‌گردد. توان کارکردی بالای این پورشه فقط به پیشرانه آن محدود نمی‌باشد و دیگر اجزای مکانیکی آن نیز در این مهم دخالت دارند. کافی است از بین ۳ حالت سواری آن، حالت اسپرت+ را درگیر کنید؛ اینجا کاین بیشترین ارتباط را با مسیر دارد و برترینِ این رقابت است. برای یک شاسی‌بلند، شگفت‌انگیز است که چگونه امکان دارد یک هیولای ۲٫۲۳۵ کیلوگرمی را تا این حد تند و با اعتماد به نفس بالا در جاده‌های پر پیچ و خم فرعی، راند. تکان‌های نوسانی بدنه در زمان فرمان گرفتن‌های تند و تیز که وجه مشترک بیشتر شاسی بلندهاست، در کاین توربو S حدوداً به صفر رسیده. سیستم ترمز توانمند پورشه نیز با دیسک ترمزهای قطوری که در محور جلو، قطرشان تا ۱۶٫۵ اینچ می‌رسد، عکس‌العمل سریعی دارد و ترکیب آن با تایرهایی به پهنای ۲۹۵ میلی‌متر، توان توقف مطمئنی را در هم سرعت‌ها به کاین توربو S می‌دهد.

رقابت شاسی بلندهای سوپر لوکس، کدام یک بهتر است؟

اگر قرار نیست همیشه سواری سِفت و سخت از کاین توربو S بگیرید، می‌توانید رفتار آن را از راه حالت‌های سواری گوناگون پیش‌فرض یا کاملاً سفارشی کرده شده با تغییر جزء به جزء اجزایی مانند فنربندی و گیربکس، تغییر دهید. این ساخته پورشه هم همچون رِنج‌روور دارای توانایی تنظیم ارتفاع سواری است اما برتری که به نسبت SVR دارد، ارائه ۳ دیفرانسیل قفل‌شونده به‌صورت دستی می‌باشد. البته سوار بر تایرهای اسپرت، توربو S آنقدر هم مناسب سواری‌های آفرود سنگین نیست. در کابین کاین، ارتفاع نشیمن راننده پایین‌تر از ۲ شاسی‌بلند دیگر این رقابت است که البته متناسب است با ویژگی‌های رانندگی سواری‌ مانند توربو S. کیفیت سواری در حالت معمولی، نرمی سواری رِنج‌روور را ندارد اما بالاتر است از آنچه که ساخته BMW عرضه می‌کند. هم در ردیف جلو و هم در ردیف عقب، توربو S دارای صندلی‌های راحتی است اما سرنشینان بلند قد در هر دو ردیف از نظر فضای سرقدری مشکل خواهند داشت. قسمت شیبداری که کنسول میانی را به سبک مشخص پورشه به داشبورد وصل می‌کند، همچون تمامی ساخته‌های پیشرفته این کمپانی، دیواری شلوغ از دکمه‌های مختلف است و سیستم اطلاعات و سرگرمی نیز همچون مجموعه به کار رفته در رِنج‌روور، تعریفی نیست و از آنجایی که مدل کاملاً مجهز کاین توربو S برای این مقایسه منتخب شده، در این شلوغی دکمه‌ها هیچ دکمه‌ای خالی و بدون کاربری (دکوری) نیست.

پورشه کاین توربو S قیمت پایه ۱۵۸٫۲۹۵ دلاری دارد که به عبارتی، می‌شود تقریباً ۴۸٬۰۰۰ دلار بیشتر از قیمت پایه رِنج‌روور اسپرت SVR یا حدوداً ۶۰٬۰۰۰ دلار گران‌ قیمت‌تر از یک X5 M پایه. حالا در نظر داشته باشید که مدل کاملاً مجهزی که برای این مقایسه انتخاب شده، برچسب قیمت ۱۷۲٬۷۴۰ دلاری را دارا می‌باشد. این کاین بالاترین توان عملکردی را در این سه‌گانه شاسی بلندهای عملکردمحور دارد اما پورشه برای این توان عملکردی بالا، هزینه بسیار بالایی را درخواست می‌کند. اگر قیمت پرداختی موردی نداشته باشد، Cayenne Turbo S در یک کلام، عالی است اما بحث ارزش خرید در مقابل بهای پرداختی که در وسط باشد، دیگر نمی‌تواند انتخاب نخست باشد.

رقابت شاسی بلندهای سوپر لوکس، کدام یک بهتر است؟

جایگاه سوم:

با تمام تحولات و بهینه‌سازی‌هایی که در مسیر SVR شدن به خود دیده، رنج‌روور اسپرت تا کنون بهترینِ این مقایسه از نظر کاربری‌های روزمره یک شاسی بلند لوکس است. به عبارت بهتر، به اندازه ساخته‌های پورشه و BMW خوی تماماً عملکردمحور به خود نگرفته است. رنج‌روور اسپرت SVR دارای بالاترین موقعیت نشیمن است و از لحاظ کیفیت سواری و پاسخگویی، نزدیک‌ترین حالت را به یک شاسی بلند دارد. برای خودرویی تا این حد قدرتمند در مسیرهای بیرون از جاده، باید گفت هندلینگ بسیار خوبی هم دارد اما مشکل این است که انعطاف‌پذیری ۲ رقیب دیگر را در سواری‌های هجومی جاده‌ای ندارد. بخشی از این ناتوانی به تایرهای با پهنای ۲۷۵ میلی‌متر آن برمی‌گردد؛ شاید خنده‌دار به نظر برسد اما تایرهایی با پهنای ۲۷۵ میلی‌متر، حداقل برای این رقابت، خیلی باریک هستند! و حالا که بحث کوچک بودن مطرح می‌باشد، بد نیست اشاره به دیسک ترمزهای ۱۵ اینچی محور جلو داشته باشیم که کوچک‌ترین دیسک ترمزهای این رقابت هستند و ترکیب آنها با پدال ترمزی که در مقایسه با پدال ترمز X5 M و Cayenne Turbo S، نرم‌ترین پدال نام می‌گیرد، نمی‌تواند قدرت توقف آنچنانی در سرعت‌های بالا را داشته باشد. این SVR همچنین حالت‌های سواری اسپرت قابل تنظیمی را دارا نیست که ۲ شاسی بلند دیگر دارند. حالت سواری Dynamic و یک گزینه اسپرت برای گیربکس آن در نظر گرفته شده اما در X5 و کاین، می‌توانید تنظیمات بیشتر اجزای مکانیکی را به سلیقه خود، سفارشی‌سازی کنید. البته رنج‌روور اسپرت در مدل SVR نیز تنظیمات شش‌گانه سواری آفرود را حفظ کرده و تایرهای مناسب‌تری هم برای آفرود دارد اما منطقی نیست چنین هزینه بالایی به منظور خرید این خودرو پر زرق و برقی صرف کنید، بعد بخواهید در شرایطی از آن سواری بگیرید که ممکن است رُخ جلو جذاب آن آسیب ببیند.

رقابت شاسی بلندهای سوپر لوکس، کدام یک بهتر است؟

با بیدار شدن پیشرانه V8 رنج‌روور اسپرت SVR اما این ضعف‌ها تماماً فراموش می‌گردند. در این بخش، لندروور همه چیز را صحیح انجام داده است. این موتور ۵ لیتری که برای مؤثر بودن بیشتر، به سوپرشارژر مجهز گشته، ۵۵۰ اسب‌بخار قدرت و ۶۸۰ نیوتن‌متر گشتاور ایجاد می‌کند؛ مقادیری که شتاب صفر تا صد ۴٫۷ ثانیه به این رنج‌روور ۲٫۳۳۵ کیلوگرمی می‌بخشند. حتی با وجود اینکه این شتابگیری، کُندترین صفر تا ۱۰۰ ثبت شده در این مقایسه است، Range Rover Sport SVR به دلیل داشتن حجم بالای گشتاوری که در دورهای پایین از موتور V8 مجهز به سوپرشارژرش می‌گیرد، سریع‌تر از آنچه که به واقع هست، احساس می‌گردد. و بعد می‌رسیم به صدای گوشنواز این شاسی‌بلند پرقدرت بریتانیایی که حتی خود به‌تنهایی، ارزش قیمت بالای آن را دارد. این طنین، دقیقاً همان صدای میخکوب‌کننده‌ای است که موتور V8 جگوار F-Type در حالت تخت گاز تولید می‌کند؛ یک غرش کلاسیک V8 با پس ‌جرقه‌های مکمل در منبع اگزوز که با زدن دکمه اگزوز قابل بهبود می‌باشد. Range Rover Sport SVR اگرچه روی کاغذ و با توجه به مقدارهای گفته شده به وسیله سازنده، بیشترین مصرف سوخت را دارد، اما در شرایط ارزیابی، میانگین مصرف سوختی کمتر از ۲ رقیب آلمانی داشت. این کاراکتر اقتصادی‌تر قادر است به علت تنظیمات گیربکس ۸ سرعته اتومات آن باشد یا حتی تفاوت‌های کارکردی و رفتاری پیشرانه‌های مجهز به سوپرشارژر با نمونه‌های توربو در هنگام سواری گرفتن‌های تهاجمی.

کابین Range Rover Sport SVR با همان سطح بالای کیفیت متریال و مهارت ساختی شکل گرفته که از لندروور انتظار می‌رود. سوار و پیاده شدن از صندلی‌های عقب آسان است و زیر آرنجی‌ها در ارتفاعی دقیقاً صحیح تنظیم گشته‌اند. و با ظرفیتی برابر با ۷۸۴ لیتر، فضای باری جادارتر از پورشه دارد که البته این مشمول کف بارگیری با ارتفاع بالاتر و کمی دسترسی دشوارتر نیز می‌شود. وحشی باوقار، بهترین کلمه به منظور تعریف Range Rover Sport SVR است. این خودرو، عضلانیِ گروه شاسی‌بلندهایِ عملکردمحور است که تمرکزِ بیشتر بر طنین گوشنواز و استایل چشم‌نواز دارد تا هندلینگ و سرعت محض. اگر علت خرید شاسی‌بلندی اینچنین پرقدرت، فقط بخاطر فخرفروشی و به چشم آمدن باشد، Range Rover Sport SVR انتخابی مناسب است. این ساخته بریتانیایی بی‌شک خوش قیافه ترینِ این قلمرو است و همچنین، خشمگین‌ترین نُت‌های اگزوز را دارا می‌باشد.